آموزه هایی از فوتبال حرفه ای دنیا:

فرق فوتبال ما با فوتبال روز دنیا:

استعداد یابی:

۱-در فوتبال المان برای انکه بازیکنان را در سن پایه تست کنند این کار را انجام میدهند:

۱-بازیکنان بعد از تمرین برای خوردن غذا به رستوران میروند و المانها عاشق نان هستند. برای همین  کار نان ها را روی میز غذا خوری می گذارند همین که بازیکنان سر میز می نشینند نانها را جمع کرده و غذای دیگری روی میز می گذارند. بعضی بازیکنان با غذای دیگری خود را سیر می کنند و بعضی ها روی میز می کوبند و فریاد میزنند ما نان می خواهیم و به دنبال نان میروند.آیا کسی که امروز بدنبال نان نیست فردا دنبال فوتبال میرود.انها این کار را برای قدرت روانی یعنی روحیه جنگندگی-اعتماد بنفس و انگیزه استفاده می کنند.

آموزش اخلاق در اکادمی فوتبال:

۲-در یکی از بازی های بارسا تماشاگری در میدان بازی به مسی حمله می کند و با سیلی او را میزند ولی مسی کوچکترین واکنشی نشان نمی دهد زیرا در اکادمی فوتبال ارژانتین اخلاق را یاد گرفته و در انجا قبل از اینکه فوتبال یاد بدهند اخلاق را به بازیکنان یاد میدهند.

نظم و انضباط:

۳-در سال ۲۰۱۱-۲۰۱۰ به دلیل اشکال در یک دستگاه فکس-مدارک مورد نیاز تنها یک دقیقه پس از پایان فرصت نقل و انتقالات به سازمان لیگ المان رسید و انتقال اریک ماکسیم چومتونیگ المانی-کامرونی از هامبورگ به تیم کلن صورت نگرفت.

استفاده از افراد متخصص:

۴-وقتی تیم ملی فوتبال آلمان بعد از ناکامی در جام جهانی ۹۸ دیدند که به کار بدنی بهتر و بیشتر نیاز دارند.کلیزمن از امریکا ۱۰ بدنساز با خودش آورد که هریک به ارتقاء تخصصی یک فاکتور بدنی(سرعت و استقامت و...)پرداختند.

برنامه ریزی و مدیریت صحیح:

۵-بیست و چند سال پیش ژاپنی ها که ورزش اول انها گلف بود برای علاقه مند ساختن جوانان به فوتبال- امدند کارتن فوتبالیست ها را ساختند که در جهان اوازه شد و از همین کارتن فوتبالیستها بازیکنانی چون زیدان و دل پیرو آوازه شدند-در ان کارتن که نماد فوتبال ژاپن در اینده بود مسائلی چون۱-علاقه به توپ که همیشه میگفتند توپ دوست ماست۲-تلاش در سخت ترین شرایط:با وجود اینکه کاکرو از خانواده ای فقیر بود بعد از کار به فوتبال میرفت و تلاش می کرد۳-در آن کارتن انها قهرمان اسیا شدند و به جام جهانی رفتند و مقابل آرژانتین پیروز شدند و ما به انها می خندیدیم ولی حالا انها حالا تیم اول اسیا هستند و هر دوره به جام جهانی می روند و ما هنوز می خندیم